کلیسای گئورگ مقدس

پادشاهی قاجار با آقامحمدخان آغاز شد؛ کسی که زمان تولدش در میان کشاکش شاخه‌های ایل قاجار بود و پدرش محمدحسن‌خان قاجار، رؤیای پادشاهی ایران را داشت. قاجارها پس از شکست در مقابل کریم‌خان زند، برتری خود را از دست دادند تا اینکه آقامحمدخان که حالا جوانی 20ساله شده بود، با فتح شهرهای مختلف، تصمیم گرفت رؤیای پدر را محقق کند.

در سال 1173 خورشیدی، با 60هزار سرباز، راهی قفقاز شد. ابتدا قره‌باغ را تابع کرد و سپس به‌سوی تفلیس رفت.آقامحمدخان، هنگام بازگشت، اسیرانی از میان ارامنه قفقاز به ایران آورد که در حوالی میدان دروازه قزوین تهران ساکن شدند. 

دو نفر از این ارامنه، که «هوسِپیان» و «استِپانیان» نام داشتند، در همان سال‌ ابتدایی ورود به این محله، محراب کوچکی برای انجام مراسم مذهبی هم‌کیشان خود، ساختند. 

این بنا، حدود سال 1214 خورشیدی، یعنی نزدیک به 40 سال پس از ساخت بنای اولیه، به کلیسا تبدیل شد و بعد از بازسازی در سال 1261 خورشیدی به‌صورت کنونی در آمده است. کلیسایی که نامش را گئورگ مقدس گذاشتند.

آنچه بیش از هرچیزی در این بنا خودنمایی می‌کند، سنگ‌قبرهای متعددی است که با طراحی و حکاکی‌های زیبا، بر روی دیواره‌های خارجی کلیسا و برج ناقوس، به‌صورت ایستاده نصب شده‌اند. 

این کلیسا، با تاریخ پرفرازونشیبش، در ۱۹ تیر ۱۳۵۷ خورشیدی، با شماره‌ ۱۶۲۱، ثبت ملی شد.